Μάρτιος, κι όμως η άνοιξη τόσο αθόρυβα έχει έρθει κιόλας στη ζωή μας.

Η αναγέννηση της φύσης και η μαγεία των χρωμάτων που πρόβαλλαν δειλά-δειλά στάθηκαν ικανές να μας αλλάξουν τη διάθεση αφήνοντας πίσω τις ασχήμιες, τα προβλήματα με τις κρίσεις, τη μιζέρια του χειμώνα. Το πρώτο χαμόγελο έσκασε σ’ αυτή τη γωνιά της νοτιοανατολικής Βοιωτίας, στους δήμους της περιοχής μας, με την παρουσία στα Οινόφυτα της υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής

Αλλαγής κ.Τίνας Μπιρμπίλη να παρουσιάζει σχέδιο προστασίας αλλά και αποκατάστασης του πιο ρυπασμένου ποταμού της Ελλάδας, του Ασωπού, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη μιας σημαντικής περιόδου αγώνων και προσπαθειών, που όφειλε σε όλους τους κατοίκους αυτής της περιοχής η Πολιτεία και ιδιαίτερα σε αυτούς που ανέδειξαν το πρόβλημα πιέζοντάς την να αναλάβει δράση.

Το πρώτο βήμα έγινε. Πολιτική βούληση φαίνεται να υπάρχει. Τα ζητούμενα ωστόσο ακόμη παραμένουν: ασφαλές πόσιμο νερό, νερό καλής ποιότητας για τη γεωργία, περιορισμός και εξάλειψη της ρύπανσης με την άμεση λήψη ουσιαστικών μέτρων από τις βιομηχανίες, μελέτες για τις επιπτώσεις των βαρέων μετάλλων στην υγεία, Ίδρυση Γραφείου Περιβάλλοντος, Λειτουργία Γραφείου Επιθεωρητών Περιβάλλοντος Οινοφύτων με έμπειρο προσωπικό, κά. Θαύματα δύσκολα

γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη και μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Πράξεις περιμένουν οι πολίτες, αυτής της πολύπαθης μεριάς της βοιωτικής γης, που έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι μονόδρομος πια, ο διαρκής αγώνας για το μέλλον των ίδιων και των παιδιών τους.

Ο Ε.Λ στηρίζει τις προσπάθειες και τους καλούς αγώνες και ευελπιστεί ο ερχομός της άνοιξης να φέρει πραγματικά σε όλους κι ιδιαίτερα στον τόπο μας πολλά χαμόγελα.

Με διάθεση ανοιξιάτικη… Καλή ανάγνωση!

Παρατηρητήριο Υγείας

στα Οινόφυτα

Το Σχηματάρι δεν το αγγίζει τίποτα

Τελικά οι ρύποι στο νερό και τον αέρα μήπως κατοικούν

μόνο στα Οινόφυτα; Δεν έρχονται στο Σχηματάρι; Φοβούνται τα διόδια; Κανείς αρμόδιος ή σχετικός με το θέμα, Δημοτικός άρχων, Σύλλογος ή άλλος φορέας δεν έδειξε ως τώρα να ανησυχεί σοβαρά και δεν έκανε κάτι για τις επιπτώσεις της ρύπανσης του περιβάλλοντος στους κατοίκους του Δήμου Σχηματαρίου. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους Δήμους Τανάγρας και Αυλίδας. Μόνο μεμονωμένοι πολίτες εκφράζουν συχνά-πυκνά στην εφημερίδα μας, άλλοτε γραπτά και πολλάκις προφορικά, τις ανησυχίες τους και τους φόβους για τους ίδιους και ιδιαίτερα για τα παιδιά τους. Περιμένουμε από τον Παπαγιάννη, το ΙΤΑΠ και τους φίλους Οινοφύτες να βγάλουν αυτοί το φίδι από την τρύπα; Αρκετά δεν αργοπορήσαμε; Ο «Ελεύθερος Λόγος» είναι έτοιμος να καταγράψει τους αγώνες και να στηρίξει τις

όποιες προσπάθειες.

Ξεκινήστε λοιπόν. Και κάτι ακόμα. Αν περιμένουν κάποιοι να προτείνουμε εμείς, ως εφημερίδα, λέμε: Ναι. Παρατηρητήρια παντού. Για να αναδείξουμε τα προβλήματα. Αγώνας συλλογικός, σε κάθε μέτωπο, για το καλό των πολιτών και της περιοχής μας. Ξέρετε κανέναν που θέλει να τραβήξει μπροστά;

Αυλίδα και Ασωπία δημιουργούν Περιβαλλοντικούς Συλλόγους. Οι άλλοι; Απλώς περιμένουμε;

Καλή ανάγνωση